Testy oddechowe wodorowo-metanowe

SIBO to zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego, który może powodować m.in. wzdęcia, bóle brzucha, biegunki, zaparcia oraz zaburzenia trawienia i wchłaniania. SIBO diagnozuje się za pomocą nieinwazyjnego wodorowo-metanowego testu oddechowego, podczas którego mierzone są stężenia wodoru i metanu w wydychanym powietrzu. Test wykonywany jest przy użyciu aparatury QuinTron (USA).

Test oddechowy kosztuje 300 zł. Badanie pozwala na diagnostykę m.in. SIBO, IMO oraz wybranych nietolerancji pokarmowych (cukrów).

Test oddechowy trwa około 3 godzin. Po wypiciu przygotowanego roztworu pacjent oddycha do urządzenia pomiarowego, a stężenie wodoru i metanu jest oznaczane w regularnych odstępach czasu. Przez pierwsze 90 minut pomiary wykonywane są co 15 minut, a następnie co 30 minut.

Prawidłowe przygotowanie do testu oddechowego jest kluczowe dla uzyskania wiarygodnego wyniku badania. Na 2 tygodnie przed badaniem należy, po konsultacji z lekarzem, odstawić probiotyki, leki prokinetyczne, inhibitory pompy protonowej (np. IPP, Controloc) oraz leki przeczyszczające. W przypadku ciężkich zaparć, tj. oddawanie stolca do 2 razy w miesiącu, przygotowanie dietetyczne należy rozpocząć 2–3 dni przed badaniem. Dzień przed badaniem należy stosować dietę lekkostrawną, ubogą w błonnik i węglowodany fermentujące – można spożywać m.in. biały ryż, białe pieczywo, jajka, gotowane lub pieczone mięso, ryby i klarowny bulion, wodę niegazowaną, herbatę bez cukru; natomiast należy unikać warzyw, owoców, produktów pełnoziarnistych, nabiału, roślin strączkowych, słodyczy, napojów gazowanych i alkoholu. Przykładowy jadłospis dostępny na stronie Topolowa Medicenter: przygotowanie-test-oddechowy.html. Ostatni posiłek należy spożyć około 18:00–19:00, a następnie pozostać na czczo przez minimum 12 godzin, pijąc wyłącznie wodę niegazowaną. W dniu badania nie należy żuć gumy, palić papierosów ani wykonywać intensywnego wysiłku fizycznego; przed badaniem najlepiej przepłukać jamę ustną wodą i nie używać pasty do zębów zawierającej ksylitol. Ważna jest również prawidłowa higiena jamy ustnej, ponieważ próchnica i stany zapalne mogą wpływać na wynik badania. W przypadku przyjmowania leków na stałe lub wątpliwości dotyczących przygotowania należy wcześniej skontaktować się z lekarzem.

Testu nie można wykonać m.in. w przypadku dziedzicznej nietolerancji fruktozy (jeśli badanie wykorzystuje fruktozę lub sorbitol), galaktozemii, hipoglikemii poposiłkowej/reaktywnej, ciężkich reakcji nietolerancji na substancje wykorzystywane podczas badania oraz niektórych poważnych schorzeń i niedawno przebytych zabiegów (zawał serca w ciągu ostatniego tygodnia, zabieg okulistyczny w ciągu ostatniego tygodnia, zabieg neurochirurgiczny, torakochirurgiczny lub w obrębie jamy brzusznej w ciągu ostatniego miesiąca, tętniaki aorty lub tętnic mózgowych, niedawno przebyty udar mózgu lub krwawienie wewnątrzczaszkowe, omdlenia związane z natężonym wydechem lub kaszlem). Badanie należy również odroczyć o minimum 4 tygodnie po antybiotykoterapii, badaniu endoskopowym przewodu pokarmowego lub badaniu radiologicznym przewodu pokarmowego. Przeciwwskazaniem czasowym jest także ileostomia (czyli chirurgiczne wyprowadzenie światła jelita cienkiego na powierzchnię brzucha) – przerwa 4 tygodnie oraz niedawno przebyta biegunka infekcyjna – zalecana przerwa wynosi 2–4 tygodnie.